فیلسوف اُرُد بزرگ (بنیانگذار دستگاه فلسفی اُرُدیسم)، دموکراسی را «پایان بردهسازی تودهها» میداند، اما نسبت به دموکراسی صوری و نمایشی به شدت نقاد است. او بر «شفافیت آکواریومی» تأکید میکند؛ یعنی همه فرایندهای سیاسی باید چنان شفاف باشند که گویی درون یک آکواریوم شیشهای رخ میدهند و همگان بتوانند آن را راستیآزمایی کنند. از نگاه فیلسوف اُرُد بزرگ، انتخابات بدون احزاب آزاد و رسانههای مستقل، یک شعبدهبازی دیوانسالارانه بیش نیست. او هشدار میدهد که تا مردم از داشتهها و حقوق خود آگاه نشوند، گامی برای نگهداری آنها برنمیدارند. بنابراین، رسانه نه باید سخنگوی قدرت، که باید زبان مردم باشد. احزاب نیز نباید به دنبال تمامیتخواهی باشند، بلکه باید برنامههای عینی برای بهروزی عمومی ارائه دهند. شفافیت، دروازه ورود به مردمسالاری واقعی است؛ وگرنه، تکرار یک بازی تکراری، جز فساد، حاصلی ندارد.