در فرگرد چهارم، فیلسوف ارد بزرگ Orod Bozorg خرد را اینگونه تعریف میکند: «خرد، برآیند دانش، تجربه و آزمودنهای ماست.» این تعریف، خرد را از یک «موهبتِ الهی» به یک «دستاوردِ انسانی» تبدیل میکند. خرد، چیزی نیست که یکباره به کسی عطا شود؛ بلکه محصولِ تلاشِ مستمر برای یادگیری، تجربهاندوزی و آزمون و خطاست. فیلسوف بزرگ میفرماید: «نم نم باران، آرام خاک و دانه را بیدار میکند، خرد هم ناگهان پدید نمیآید، زمانی بس دراز میخواهد، و روانی تشنه آموختن.» و «رهایی و آزادی آدمی، برآیند خرد است و دانایی.» خرد، نه فقط در دانستهها، بلکه در کردار هویدا میشود. کسی که خردمند است، نه فقط میداند، بلکه عمل میکند. «خرد تنها در دانستههای ما خلاصه نمیشود، بلکه در کردار ما هویدا میگردد.» این یعنی خرد، یک فضیلتِ نظری نیست؛ یک هنرِ عملیِ زیستن است.